*çok sonra öğrenecektik

Biz kendimizi görmek için birbirimize bakıyorduk..Bunu çok sonra öğrenecektik..

Kendi kokumuzu seviyorduk bir diğerinde, kendi gülüşümüz kadar içtendi ötekininki..Biz kendi kendimizle konuşuyor, tartışıyor, susuyorduk..Karşımızdaki göze rengini veren pigmentler kendimize aitti..Nasıl da seviyorduk..
Ne yaparsa yapsındı seviyorduk işte..Kendimizi seviyorduk..
Gecenin bir yarısı uyanıp kendimize sarılasımız geliyordu bazen, bazen eften püften kavga ediyorduk kendimizle..Biz bir oluyorduk, dünya öteki..

Sanki susuz kalmıştık da iliklerimize kadar içiyorduk, içiyorduk kanmıyorduk kendimize..Bir düş kuruyorduk karşımızdakine dair, oysa düş tamamen kendimizin düşü..Bir yarım yamalak rüya ötekinin içinde olduğu..Bi bakmışız kendimiziz..

Bazen insan kendinden bile sıkılıyordu..Bunu hesaba katan yoktu..Sıkılıyordu kendi sesinden,soluğundan, düşünden..Boyadığı renkten sıkılıp bir başka boya almak istiyordu bazen insan eline..Kurduğu düşten sıyrılıp milyonlarcasının peşinden gitmeye yeltendiği oluyordu bazen..Verdiği sözlere sadık olamayabiliyordu insan..O zamanlarda kendimizi sevmekten uzaklaşıyorduk bazen..Taa ki bizi bize
sevdirecek başka şeyler bulana dek..

Bizi bize en çok hatırlatanı, en çok öz'ümüz olanı, bize en yakın olanı seviyorduk..Sevmek daha da güzel kılıyordu öz'ümüzü..Sevmek bizi bize hatırlatıyordu çünkü..
Ve,
Karşımızdakinde hoşlanmadığımız ne varsa o da kendimizindi..Affedilemez sözleri, öfkelerimizi, korkularımızı
kırılganlıklarımızı, herşeyi bir aynaya bakar gibi izliyorduk karşımızdakinde..
Seni seviyorumları seni özledimlere bağlayan cümleler kuruyorduk kendimize..Özledim diyorduk, yanımızdayken bizi bize hatırlatan karşımızdakini..Yani kısacası kendimizi özlüyorduk..

Sonsuza kadar özleyecektik..Çünkü bunun için birbirlerine kendilerini hatırlatan iki insanın
ansızın soluk soluğa kendilerini hatırladıkları bir an'da atılmıştı tohumumuz Dünya denen toprağa..
Bunun için hep bizi bize hatırlatan birilerini özlemeye,kendimizi özlemeye mahkumduk..
Biri gelecekti ve bizi bize hatırlatacaktı..
Biri gidecekti biz 'özlüyorum seni' diyerek kendimizi özlemeye devam edecektik..
Biri geldi..
Biri gitti..
Biri geldi..
Biri gitti..
.
.
.
Biri gitti..