*şimdi

Detaydır aşk.
Herkesin baktığı yerde senin gördüklerindir.
Yalnız sana gösterdiği için
Ya da ondan habersiz coğrafyasında gezinirken keşfettiklerin...
Ondan yarattıkların,
Ona ait içinde yaşattıkların,
Bencilce yalnız yaşadıkların.
Adım adım uzaklaşman kendinden ve ‘o’ var diye illa ki geri dönmen.
Sendeki ‘o’dur kalbini içinde bıraktığın,
Detaydır seni yalnızlıklarda bırakan.
Gözlerini kapattığında tamamını göremediğin bir yüz,
Sabaha karşı duymak için delirdiğin bir ses,
Düşüncesi başını döndüren öpücük,
Her saniyesini hatırlayamadığın yıldızsız bir gece,
Ve arkana bakıp defalarca kendine yaşattığın anlar:
Tarifsiz bir çıkmaz sokağın sonundaki duvarın önünde,
Devamlı son adımı atmak gibi.
Boğulman da bundan,
Düğümledikçe düğümleyen boğazını.
Yerinde durmanı imkânsızlaştıran,
Gitmek istedikçe bırakmayan.
O nefessiz kalışların bundan…
Detaylar iyiden iyiye büyüyecek zamanla
Ve sen –istemesen de- değişeceksin.
Bir süre sonra göreceklerin,
Şu an gördüklerin olmayacak.
Şimdiki sen, şimdiki zamanla, şimdiki detayları
Tüketeceksin.
Yaşadıklarınla dimdik durup,
Yaşamadıkların için,
O çıkmaz sokakta
Son bir adım isteyecek,
Ne sokak, ne yaşamak, ne adım
Bulabileceksin.
Yaşamaya değer buldukların,
‘Şimdi’ kadar gerçek yalnızca,
‘Şimdiki sen’ kadar tüm görebildiklerin
Ve her detay,
Kendinsin aslında.
Sen yoksan,
Sokak da yok, duvar da.
‘O’,
Sensiz,
Kayıp bir detay yalnızca.